Spullen of liever ont-spullen

Alweer een maand verder. In tijd maar ook in het concretiseren van plannen.

Ik ben geroerd door alle steunbetuigingen en mee-leven van jullie, mijn vrienden, familie, collega's. Ik weet ook: aan spullen zal het me niet ontbreken daar in mijn Art & Craft centre op Kefalonia. Dank dank dank voor alle aangeboden hulp!

Maar spullen dus. Of liever ont-spullen. Een overvloed aan spullen in mijn huis hier. Daar moet ik wat mee. Uitzoeken wat weg kan en wat mee moet. En als het weg kan, waar dan heen? Kan één van mijn zonen het gebruiken? Heeft het nog waarde of nut voor iemand anders? Moet het naar het grof vuil?

Deze week begon ik met het maken van een lijst. Daar kwam ik niet heel ver mee. Ik ben toch echt meer een doener. Ik denk het liefst met mijn handen. Dus begon ik maar gewoon. Met het op orde brengen van een aantal mappen met liedjes en lesmateriaal. Eindresultaat: een hoop papier in de papiercontainer, een stuk of vijf lege multo- mappen en een opgeruimde plank, klaar voor gebruk voor de komende maanden. Prettig, er is een begin!

Boven staan er nog een heleboel mappen met nog meer liedjes en lesmaterialen uit mijn tijd als groepsleerkracht.... dagboeken en andere notitieboeken, fotoalbums, persoonlijke papieren, brieven uit de tijd dat we nog niet aan email deden... Soms is het heel duidelijk wat er mee moet gebeuren. Soms niet. In ieder geval is dit een deel van mijn spullen dat stukje bij beetje door mijn handen zal moeten.

Sommige meubels (kasten, tafels, stoelen) zouden een plek kunnen vinden in mijn Art & Craft centre op Kefalonia. Enkele gaan naar één van mijn kinderen. Mijn huis is -net als dat van jullie veronderstel ik- vol met ontelbaar veel kleine en grote gebruiksvoorwerpen en prullaria. Sommige dierbaar, andere niet. Sommige kunnen een nieuwe eigenaar vinden hier in Nederland. Andere wacht een zekere gang naar het grof vuil.

Ik weet nog hoe ik dat deed in 1981, toen ik uit Amsterdam vertrok om naar Athene te gaan (jawel, naar mijn zelfde Griekse liefde als nu) Ik gaf een feest, nodigde al mijn vrienden en familie uit, en iedereen mocht uitzoeken wat hij of zij mee wilde nemen. Een eeuwigheid geleden. Drie jaar geleden kreeg ik van een vriendin uit die tijd zilveren lepeltjes en ander zilveren voorwerpen terug. Ik was het bestaan ervan compleet vergeten, maar zij had het zilverwerk al die jaren voor mij bewaard op haar zolder, zelfs meeverhuisd naar een ander huis.

Maar waarom niet weer op die manier? Ik prik een datum en nodig jullie uit om te komen kijken en uit te zoeken wat je mee wilt nemen. Er is niet veel van waarde in mijn huis te vinden. Het meeste is al tweede- of derdehands. Ik ben er trots op dat ik actief bijdraag aan de krijngloop van goederen. En dat doe ik dan ook graag weer nu ik op mijn beurt van mijn spullen af wil. Laten we zeggen in het weekend van 2 en 3 juni. Houd er vast rekening mee!

En tot slot nog een update over mijn vragen van vorige maand:

1. Nog geen echt nieuws over het oude schoolgebouw. De Griekse bureaucratie maalt traag en verwarrend. Ik hou er rekening mee dat het op zijn vroegst volgend jaar te realiseren is. En ga uitkijken naar een andere ruimte waar ik (voorlopig?) in kan.

2. Het wordt duidelijker in welke bedrijfsvorm het zal moeten, wordt aan gewerkt!

3. Zodra er meer concreet te plannen valt en er onderdak is, laat ik weten wanneer je kunt komen klussen!

4. Hmmm, geld is echt een probleem.

5. Spullen, gaat goed! zie boven

6. Een andere auto: deze vraag blijft staan. Nog geen voortgang te melden, anders dan de wens voor toch een echt bestelbusje. Ook hier is het probleem: geld.

7. Veel ideeën al gekregen, nog niets concreets.

Samengevat: voortgang is er vooral in plannen en hoe zaken aan te pakken. Fijn dat er mensen meedenken. Blijf dat vooral doen, vooral over de grote vraag: hoe kan ik geld genereren voor een andere auto en een startkapitaaltje? Iedereen heeft het er over dat het geld over de plinten klotst, nou, bij mij niet. Ik ga erop broeden hoe het ook bij mij kan klotsen. Please denk met me mee!!

Reageer alsjeblieft per mail monique.faase@gmail.com

En niet in deze blog. Niet alle reacties komen door, is gebleken.

Tot volgende maand!