Monique goes Greek!

So much has happened the past month, I feel getting really excited about moving... so new beginnings! In English? Yes, English! I am moving to Greece, I will become a true European citizen, I will go and find my way in an online world as well. Dutch nor Greek fit all those. English it is! At least in my communication online. I apologize to all my friends and contacts for whom English feels difficult. But I do not want to write everything in three different languages. Don't worry though, you can still write to me in the language you feel comfortable with! That said. Sometime in the past month I felt the new beginning. Is it spring, flowers popping up all over, the first shadow of green I saw in the trees? The new hairdress I got? Was it the inspiring meeting I had with a young friend who knows all about the online world and offered to help me enter that? Was it all the beautiful variety of gear people brought me that have me longing for the place where ...

Alweer een maand verder. In tijd maar ook in het concretiseren van plannen. Ik ben geroerd door alle steunbetuigingen en mee-leven van jullie, mijn vrienden, familie, collega's. Ik weet ook: aan spullen zal het me niet ontbreken daar in mijn Art & Craft centre op Kefalonia. Dank dank dank voor alle aangeboden hulp! Maar spullen dus. Of liever ont-spullen. Een overvloed aan spullen in mijn huis hier. Daar moet ik wat mee. Uitzoeken wat weg kan en wat mee moet. En als het weg kan, waar dan heen? Kan één van mijn zonen het gebruiken? Heeft het nog waarde of nut voor iemand anders? Moet het naar het grof vuil? Deze week begon ik met het maken van een lijst. Daar kwam ik niet heel ver mee. Ik ben toch echt meer een doener. Ik denk het liefst met mijn handen. Dus begon ik maar gewoon. Met het op orde brengen van een aantal mappen met liedjes en lesmateriaal. Eindresultaat: een hoop papier in de papiercontainer, een stuk of vijf lege multo- mappen en een opger...

Wie mij kent, weet dat ik al bijna tien jaar een lange afstandsrelatie heb met mijn (hervonden) man op Kefalonia. De eerste jaren kon ik langer op dat prachtige eiland zijn in de zomer, en kwam hij in de winter naar Almere. Maar onze tijden samen werden eigenlijk steeds korter, belemmerd door, ik noem maar wat, financiële mogelijkheden, een zorgbehoevende vader daar, werk voor mij hier, enzovoort. Zo kwam mijn "ooit ga ik ook weer naar Kefalonia" steeds dichterbij, tot ik afgelopen zomer de knoop heb doorgehakt. Wake up call was vooral de diagnose COPD van mijn partner. Het betekent voor hem het steeds weer zoeken en vinden van zijn fysieke grenzen, wat kan ik nog wel en wat niet meer, een continu proces van aanpassen van plannen en mogelijkheden en vooral ook accepteren van onmogelijkheden. We beseffen dat het leven NU geleefd wil worden. Dus besloot ik om volgend jaar = dit jaar = 2018 de stap te maken om me weer op Kefalonia te vestigen! Monique goes Greek, ja...